Asset Publisher Asset Publisher

LKP "Lasy Mazurskie"

Leśny Kompleks Promocyjny „Lasy Mazurskie” (LKP) jest największym tego typu obszarem w Polsce, zajmującym powierzchnię 118 216 ha.

Leśne Kompleksy Promocyjne zostały utworzone w celu popularyzacji wiedzy o gospodarce i przyrodzie leśnej oraz wdrażania zasad gospodarki leśnej opartej na ekologii. Stanowią one obszary o szczególnym znaczeniu naukowym i badawczym, na których prowadzone są interdyscyplinarne badania. Ich wyniki służą doskonaleniu metod gospodarowania w lasach oraz określaniu granic ingerencji człowieka w środowisko leśne. W LKP realizowana jest modelowa gospodarka leśna zgodna z zasadami trwałości użytkowania lasów i zachowania ich wartości przyrodniczych, a także prowadzona jest działalność edukacyjna i szkoleniowa dla leśników.

Dzięki udostępnianiu obszarów zarządzanych przez Lasy Państwowe, społeczeństwo ma możliwość zapoznania się z zasadami ekologicznej gospodarki leśnej oraz korzystania z kontaktu z przyrodą przy zachowaniu zasad ochrony środowiska. Tereny LKP są systematycznie dostosowywane do pełnienia funkcji edukacyjnych i turystycznych. Pierwszy Leśny Kompleks Promocyjny powstał w 1994 roku, natomiast LKP „Lasy Mazurskie”, utworzony zarządzeniem Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z 30 października 2002 roku, był trzynastym tego typu obszarem w Polsce. Obejmuje on tereny dwóch regionalnych dyrekcji Lasów Państwowych i funkcjonuje jako obszar o jednolitym programie gospodarczo-ochronnym, istotnym znaczeniu edukacyjnym i społecznym. Ważną rolę w jego funkcjonowaniu pełnią Rady Naukowo-Społeczne LKP, pełniące funkcje opiniodawcze i doradcze dla dyrektorów regionalnych dyrekcji Lasów Państwowych.

LKP „Lasy Mazurskie” położony jest w województwie warmińsko-mazurskim i rozciąga się od Mrągowa na północy, Orzysza i Białej Piskiej na wschodzie, Kolna i Myszyńca na południu, aż po Szczytno i Biskupiec na zachodzie (miejscowości te znajdują się tuż poza granicami LKP). W jego skład wchodzą lasy nadleśnictw Pisz i Maskulińskie (RDLP Białystok) oraz Spychowo, Strzałowo i Mrągowo (RDLP Olsztyn), a także tereny Stacji Badawczej Rolnictwa i Hodowli Zachowawczej Zwierząt PAN w Popielnie. Obszar ten należy do II Krainy Przyrodniczo-Leśnej – Mazursko-Podlaskiej.

Znaczną część LKP stanowią zwarte kompleksy leśne Puszczy Piskiej (pozostałości dawnej Puszczy Jańsborskiej). Teren ten charakteryzuje się dużą różnorodnością krajobrazową. W części północnej występują liczne jeziora, w tym Jezioro Śniardwy – największe w Polsce – oraz Jezioro Nidzkie, objęte ochroną rezerwatową. Część południowa pozbawiona jest jezior, a dominują w niej doliny rzek i strumieni przecinające rozległe obszary leśne.

Rzeźba terenu związana jest z działalnością lądolodu skandynawskiego, szczególnie zlodowaceniem bałtyckim oraz jego fazami. Obszar ten stanowi strefę przejściową pomiędzy terenami glin zwałowych na północy a sandrami na południu. Dominującym gatunkiem lasotwórczym jest sosna zwyczajna (ekotyp mazurski, zwany również piskim lub krutyńskim), występująca na siedliskach borów świeżych i mieszanych. Wśród jezior spotkać można także dąbrowy, lasy mieszane oraz olesy ze starymi, pomnikowymi drzewami. Znaczny udział utworów fluwioglacjalnych oraz osadów holoceńskich sprzyja powstawaniu licznych torfowisk, a w części południowej występują także formy wydmowe.

Zróżnicowanie geomorfologiczne, mozaika siedlisk, bogactwo wód i terenów podmokłych, rozległe kompleksy leśne oraz stosunkowo niewielka intensywność rolnictwa sprawiają, że LKP „Lasy Mazurskie” wyróżnia się wyjątkowym bogactwem flory i fauny. Występuje tu wiele gatunków roślin chronionych, będących cennymi elementami lokalnej przyrody. Równie bogata jest fauna – w południowej części Puszczy Piskiej obserwuje się m.in. wilki, a po latach nieobecności pojawiają się również rysie.

Na terenie LKP funkcjonuje Mazurski Park Krajobrazowy, utworzony w 1977 roku w celu ochrony walorów przyrodniczych Pojezierza Mazurskiego. Obejmuje on obszar 53 655 ha. Jego najważniejsze walory to urozmaicona rzeźba terenu, bogactwo świata roślin i zwierząt oraz wysoka atrakcyjność rekreacyjna i turystyczna. Najbardziej charakterystycznym elementem krajobrazu parku jest sieć wodna z licznymi jeziorami oraz rzeką Krutynią, która przyciąga licznych turystów.

 
 

Asset Publisher Asset Publisher

Back

Gospodarka łowiecka w Nadleśnictwie Strzałowo

Gospodarka łowiecka w Nadleśnictwie Strzałowo

Gospodarka łowiecka na terenie nadleśnictwa prowadzona jest w oparciu o wieloletnie oraz roczne łowieckie plany hodowlane.

Na obszarze Nadleśnictwa Strzałowo gospodarka łowiecka realizowana jest na powierzchni 37 492 ha, w tym 20 925 ha stanowią tereny leśne. Tereny dzierżawione przez koła łowieckie (KŁ „ŻURAW” Ruciane-Nida oraz KŁ „RYŚ” Dźwierzuty), którymi administruje nadleśnictwo, obejmują 17 414 ha, w tym 7 913 ha lasów. Pozostałą część obszaru, wraz z fragmentem sąsiedniego nadleśnictwa, zajmuje Ośrodek Hodowli Zwierzyny Nadleśnictwa Strzałowo o łącznej powierzchni 20 078 ha, w tym 13 012 ha gruntów leśnych.

W skład Ośrodka Hodowli Zwierzyny wchodzą dwa obwody łowieckie: 204 i 231, zlokalizowane na terenie obrębów Strzałowo i Krutyń. Zróżnicowanie siedlisk jest tu wyraźne – siedliska lasowe dominują w obwodzie 204 (obręb Strzałowo – 95,5%) oraz w północnej części obwodu 231 (obręb Krutyń – 47%). Pozostałą część powierzchni leśnej stanowią siedliska borowe oraz niewielki udział siedlisk wilgotnych. Obszar ośrodka charakteryzuje się także dużą liczbą zbiorników i cieków wodnych, które zajmują ponad 10% jego powierzchni. W ich sąsiedztwie występują siedliska wilgotne oraz tereny bagienne.

Na terenie ośrodka licznie występują gatunki zwierząt takie jak jeleń europejski, sarna i dzik. Spotkać tu można również wilka, rysia, bobra, wydrę, lisa oraz jenota, a także wiele innych gatunków fauny. Wśród ptaków na uwagę zasługują m.in. bielik, orlik krzykliwy, rybołów i kania, a także liczne gatunki typowe dla niżowych obszarów naszej strefy klimatycznej.

Celem funkcjonowania Ośrodka Hodowli Zwierzyny jest m.in. doskonalenie gospodarki populacjami zwierząt dziko żyjących, ze szczególnym uwzględnieniem jelenia europejskiego (mazurskiego), którego jakość osobnicza jest powszechnie znana i ceniona.

Kompleks Puszczy Piskiej wraz z mozaiką przyległych gruntów rolnych, w tym rozległych użytków zielonych, stwarza bardzo korzystne warunki bytowania dla zwierzyny dziko żyjącej.