Leśne Kompleksy Promocyjne zostały utworzone w celu popularyzacji wiedzy o gospodarce i przyrodzie leśnej oraz wdrażania zasad gospodarki leśnej opartej na ekologii. Stanowią one obszary o szczególnym znaczeniu naukowym i badawczym, na których prowadzone są interdyscyplinarne badania. Ich wyniki służą doskonaleniu metod gospodarowania w lasach oraz określaniu granic ingerencji człowieka w środowisko leśne. W LKP realizowana jest modelowa gospodarka leśna zgodna z zasadami trwałości użytkowania lasów i zachowania ich wartości przyrodniczych, a także prowadzona jest działalność edukacyjna i szkoleniowa dla leśników.
Dzięki udostępnianiu obszarów zarządzanych przez Lasy Państwowe, społeczeństwo ma możliwość zapoznania się z zasadami ekologicznej gospodarki leśnej oraz korzystania z kontaktu z przyrodą przy zachowaniu zasad ochrony środowiska. Tereny LKP są systematycznie dostosowywane do pełnienia funkcji edukacyjnych i turystycznych. Pierwszy Leśny Kompleks Promocyjny powstał w 1994 roku, natomiast LKP „Lasy Mazurskie”, utworzony zarządzeniem Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z 30 października 2002 roku, był trzynastym tego typu obszarem w Polsce. Obejmuje on tereny dwóch regionalnych dyrekcji Lasów Państwowych i funkcjonuje jako obszar o jednolitym programie gospodarczo-ochronnym, istotnym znaczeniu edukacyjnym i społecznym. Ważną rolę w jego funkcjonowaniu pełnią Rady Naukowo-Społeczne LKP, pełniące funkcje opiniodawcze i doradcze dla dyrektorów regionalnych dyrekcji Lasów Państwowych.
LKP „Lasy Mazurskie” położony jest w województwie warmińsko-mazurskim i rozciąga się od Mrągowa na północy, Orzysza i Białej Piskiej na wschodzie, Kolna i Myszyńca na południu, aż po Szczytno i Biskupiec na zachodzie (miejscowości te znajdują się tuż poza granicami LKP). W jego skład wchodzą lasy nadleśnictw Pisz i Maskulińskie (RDLP Białystok) oraz Spychowo, Strzałowo i Mrągowo (RDLP Olsztyn), a także tereny Stacji Badawczej Rolnictwa i Hodowli Zachowawczej Zwierząt PAN w Popielnie. Obszar ten należy do II Krainy Przyrodniczo-Leśnej – Mazursko-Podlaskiej.
Znaczną część LKP stanowią zwarte kompleksy leśne Puszczy Piskiej (pozostałości dawnej Puszczy Jańsborskiej). Teren ten charakteryzuje się dużą różnorodnością krajobrazową. W części północnej występują liczne jeziora, w tym Jezioro Śniardwy – największe w Polsce – oraz Jezioro Nidzkie, objęte ochroną rezerwatową. Część południowa pozbawiona jest jezior, a dominują w niej doliny rzek i strumieni przecinające rozległe obszary leśne.
Rzeźba terenu związana jest z działalnością lądolodu skandynawskiego, szczególnie zlodowaceniem bałtyckim oraz jego fazami. Obszar ten stanowi strefę przejściową pomiędzy terenami glin zwałowych na północy a sandrami na południu. Dominującym gatunkiem lasotwórczym jest sosna zwyczajna (ekotyp mazurski, zwany również piskim lub krutyńskim), występująca na siedliskach borów świeżych i mieszanych. Wśród jezior spotkać można także dąbrowy, lasy mieszane oraz olesy ze starymi, pomnikowymi drzewami. Znaczny udział utworów fluwioglacjalnych oraz osadów holoceńskich sprzyja powstawaniu licznych torfowisk, a w części południowej występują także formy wydmowe.
Zróżnicowanie geomorfologiczne, mozaika siedlisk, bogactwo wód i terenów podmokłych, rozległe kompleksy leśne oraz stosunkowo niewielka intensywność rolnictwa sprawiają, że LKP „Lasy Mazurskie” wyróżnia się wyjątkowym bogactwem flory i fauny. Występuje tu wiele gatunków roślin chronionych, będących cennymi elementami lokalnej przyrody. Równie bogata jest fauna – w południowej części Puszczy Piskiej obserwuje się m.in. wilki, a po latach nieobecności pojawiają się również rysie.
Na terenie LKP funkcjonuje Mazurski Park Krajobrazowy, utworzony w 1977 roku w celu ochrony walorów przyrodniczych Pojezierza Mazurskiego. Obejmuje on obszar 53 655 ha. Jego najważniejsze walory to urozmaicona rzeźba terenu, bogactwo świata roślin i zwierząt oraz wysoka atrakcyjność rekreacyjna i turystyczna. Najbardziej charakterystycznym elementem krajobrazu parku jest sieć wodna z licznymi jeziorami oraz rzeką Krutynią, która przyciąga licznych turystów.