Ochrona lasu

Lasy Nadleśnictwa Strzałowo podlegają stałej ochronie przed różnorodnymi zagrożeniami, w szczególności przed szkodami powodowanymi przez zwierzynę oraz działalność owadów, takich jak kornik drukarz. Skuteczność działań ochronnych uzależniona jest od wielu czynników, do których należą m.in. typ siedliskowy lasu, skład gatunkowy, wiek drzewostanów, udział lasów na gruntach porolnych oraz liczebność zwierzyny płowej.

Ochrona przed owadami

Istotnym zagrożeniem dla drzewostanów są owady żerujące pod korą drzew, tzw. szkodniki wtórne, w tym kornik drukarz. W Nadleśnictwie Strzałowo stosuje się przede wszystkim metody profilaktyczne, ograniczające konieczność użycia środków chemicznych.

Do podstawowych działań należy wyszukiwanie i usuwanie drzew zasiedlonych przez owady, tzw. drzew trocinkowych, rozpoznawalnych po obecności drobnych trocin w szczelinach kory. Dodatkowo wykorzystuje się pułapki feromonowe, które służą do odłowu szkodników.

Jedną z metod mechanicznych jest także korowanie drewna, ograniczające rozwój owadów podkorowych. Szczególną uwagę zwraca się również na tzw. szkodniki pierwotne, które okresowo pojawiają się masowo (np. brudnica mniszka). Ich występowanie jest monitorowane, co pozwala przewidywać ewentualne zagrożenia.

Najskuteczniejszą formą ochrony pozostaje jednak zachowanie równowagi biologicznej i wysokiej bioróżnorodności lasu, które naturalnie ograniczają rozwój populacji szkodników.

Na ubogich siedliskach zachodniej części nadleśnictwa stosuje się tzw. metodę kompleksowo-ogniskową. Polega ona m.in. na tworzeniu remiz – niewielkich, ogrodzonych powierzchni wzbogacanych o krzewy oraz elementy wodne. Działania te sprzyjają bytowaniu ptaków, które są naturalnymi sprzymierzeńcami w walce z owadami.

Choroby grzybowe

Znaczące szkody w drzewostanach powodują także pasożytnicze grzyby, przede wszystkim opieńka oraz huba korzeniowa. W celu ograniczenia ich występowania stosuje się specjalistyczne preparaty biologiczne, takie jak PG IBL.

Szkody od zwierzyny

Istotnym czynnikiem wpływającym na stan lasów są również szkody powodowane przez zwierzynę leśną, zwłaszcza jeleniowate. Najczęściej występujące uszkodzenia to zgryzanie młodych pędów oraz spałowanie kory.

W celu ograniczenia tych szkód podejmowane są działania poprawiające bazę pokarmową zwierzyny, m.in. poprzez zakładanie poletek łowieckich obsiewanych roślinami pastewnymi lub obsadzanych drzewami i krzewami owocowymi. Dodatkowo stosuje się zabezpieczenia mechaniczne, takie jak grodzenia upraw leśnych.